top of page
  • Foto van schrijverDwight Gefferie

De terugkeer van de wildeman

Ik keek hem teleurgesteld aan terwijl hij iedereen liet voordringen bij de bagageafhaalband. Na acht en een half uur vliegen waren we moe en wilden we, net als iedereen, zo snel mogelijk bij onze familie zijn. Mijn moeder tikte hem aan toen er weer iemand voor hem kroop. “Ik wacht tot de drukte voorbij is”, zei mijn vader. Ik vroeg me af waarom hij zijn spieren niet gebruikte om zich een weg naar voren te banen en onze koffers te pakken. De teleurstelling had niet zozeer te maken met mijn vermoeidheid of het feit dat ik mijn familie snel wilde zien, maar meer met het feit dat ik mijn vader op dat moment slap vond. Nu ik volwassen ben, begrijp ik beter wat mijn vader deed. Hij creëerde rust in een moment van chaos. Maar dat moment was wel de eerste keer dat ik mezelf de vraag stelde: wat voor man wil ik zijn als ik later groot ben?


Ik zie steeds meer gedomesticeerde mannen en soms kijk ik met verwondering naar hen, terwijl andere keren mijn blik dezelfde teleurstelling uitdrukt die mijn vader kreeg. De beheerstheid waarmee zij door het leven gaan, vind ik soms jaloersmakend. Ze lijken geen interne strijd te voeren tegen hun dierlijke driften en geen paniekaanvallen te krijgen door een gebrek aan avontuur. Voor hen is het juiste doen geen keuze, maar net als ademen: het gebeurt gewoon. Tegelijkertijd wil ik ze soms bij de kraag vastpakken en wakkerschudden wanneer ik zie dat ze zich als een schoothondje gedragen in het bijzijn van hun partner. “Dit is niet wat ze wil!”, zou ik het liefst in hun oor schreeuwen. Het lijkt alsof ze zijn vergeten dat ze ooit ook wildemannen waren.


Ik begrijp de toenemende vraag naar de gedomesticeerde man wel. De wildeman is namelijk verantwoordelijk geweest voor de groeiende behoefte aan meer stabiliteit. Hij heeft zich laten verleiden door de vrijheden die hij kreeg en in zekere zin ook nodig had. Die ongecontroleerde vrijheid heeft hem ontembaar gemaakt, met alle gevolgen van dien.


Toch mis ik de wildeman, althans, de moderne wildeman. Hij staat symbool voor kracht en vrijheid, die hij gebruikt om grenzen te verleggen en zijn omgeving te beschermen. Hij herinnert zichzelf er regelmatig aan: ‘be nice, until it’s time not to be nice’. Want hoewel hij zo zacht kan zijn als zijde, is hij ook onwrikbaar als iemand zijn grenzen probeert over te gaan.


De moderne wildeman is als een wilde geboren en opgegroeid. Hij is nog steeds avontuurlijk en vol bruisende seksuele energie. Maar hij kan soms ook onvoorspelbaar zijn. Hinkelend tussen zijn puber- en volwassenbrein, probeert hij het juiste te doen en de schade beperkt te houden.


De gedomesticeerde man had geen inspraak tijdens het temmen. Hij is gevoelig, heeft een sterk empathisch vermogen, is voorspelbaar en redelijk tijdens ruzies. Maar hij is inmiddels zo tam geworden dat hij zijn wilde kant is vergeten en zelfs kwijtgeraakt.


De moderne wildeman laat zich graag temmen door zijn partner omdat hij daarvoor kiest. Niet omdat hij geen keus heeft. Bij het horen van de uitspraak ‘happy wife, happy life’ gaan zijn haren rechtovereind staan. Zijn transformatie van volwassen naar emotioneel volwassen, zorgt voor een happy life en daardoor een happy wife. Hij wil een partner die hem niet nodig heeft, maar toch niks liever wil dan met hem samen zijn. Ondanks dat hij soms zijn eigen plan trekt en egoïstisch kan overkomen (en soms misschien ook wel is), zal hij je prijzen voor de ruimte die jij voor hem creëert. Het is niet altijd even makkelijk om met de moderne wildeman te leven, want hij zal altijd zijn wilde natuur behouden. Maar als je zijn natuur en jouw eigen grenzen respecteert, dan zal hij niks liever willen dan met jou zijn.


Mannen, ik roep jullie op: in ons allen schuilt deze oerkracht en als we deze kunnen beheersen, zijn we op ons krachtigst.

68 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven

Waar voorspel écht begint

Voorspel is de sleutel tot liefdesland, nirwana, de hemel. Toch wordt voorspel vaak pijnlijk verwaarloosd. Wanneer voorspel wel de aandacht krijgt die het verdient, dan activeert het alle sensoren in

Goede ‘slechte’ voornemens voor het nieuwe jaar

De laatste dag van het jaar is het startschot voor het begin van ‘the new you’. Er worden goede voornemens gecreëerd die, volgens onderzoek, rond 12 januari alweer verbroken worden. De beloftes die we

Ondanks & dankzij alles ben ik geworden wie ik ben

Ik heb de afgelopen weken weer thuis gewoond. Thuis bij m’n moeder. Een overbruggingsperiode naar mijn huidige woning. Ik keek tegen die weken op. Niet omdat mijn moeder en ik elkaar niet kunnen lucht

bottom of page